کد خبر: 427

تاریخ خبر:

بررسی اوضاع فرهنگی بازارهای زاهدان

در خیابان مصطفی خمینی عموما لباس‌هایی برای مانکن ها انتخاب می‌شود که نه تنها برای فضای عمومی که بعضا برای مکان‌های خاص هم مناسب نیستند. این گونه لباس‌ها که عمدتا لباس‌های مجلسی زنانه هستند، در واقع هیچ نشانی از مجلسی بودن ندارند بلکه دقیقا مروج فرهنگ برهنگی هستند.

به گزارش زاهدان نیوز، یکی از مصادیقی که شاید بتوان در آن تنوعی از اختلاط فرهنگی و تقابل فرهنگ سنتی و مهاجم را جستجو کرد، بازار است.

این تلاقی را از مقایسه بازارهای سنتی با بازارهای جدید شروع می‌کنیم تا به علل این تفاوت‌ها برسیم. به عنوان نمونه می‌توان به تفاوت‌های بازار خیابان شریعتی زاهدان و بازار خیابان مصطفی خمینی برای مدل‌سازی این تحلیل اشاره نمود.

بازار سنتی عموما شمایل حجره‌ای و یا بازارچه‌ای دارد در حالی که در بازارهای جدید، این پاساژها هستند که حرف اول را می‌زنند. اگر شما قیاسی بین این دو بازار انجام دهید کاملا متوجه خواهید شد که روند ساخت پاساژ در بازار جدید رو به افزایش است.

در بازارهای سنتی عموما مایحتاج ضروری مردم به فروش می‌رسد لذا نیاز چندانی به تبلیغات پر زرق و برق نیست در حالی که در بازارهای جدید، تبلیغات به منظور ترغیب مردم برای خرید حرف اول را می‌زند.

در بازارهای جدید که عقبه نظری آنها نظام سرمایه‌داری غرب است، مهم‌ترین اصل کسب سود است و برای نفع بیشتر نیاز به خرید بیشتر توسط مردم است. لذا با تبلیغات و تحریک حس تنوع‌طلبی در مردم، این مهم تحقق پیدا می‌کند. اگر گشتی در این دو بازار بزنید کاملا متوجه خواهید شد که در بازار سنتی ما به ندرت فروشگاه‌های لباس پیدا می‌شود و به جای آن، پارچه‌فروشی‌ها و خرازی‌ها فراوانند؛ بر خلاف بازار خیابان مصطفی خمینی که شما اصلا پارچه‌فروشی نمی بینید و تا دلتان بخواهد لباس‌فروشی، آن هم با سبک و سیاق خاص خودنمایی می‌کند. و این یعنی در بازار جدید، دایره انتخاب مشتری محدود به اجناس موجود در بازار است که همین امر باعث می‌شود با تبلیغات سوئی که از طریق ماهواره‌ها در مدل لباس می‌شود و متعاقبا فروش این گونه لباس‌ها توسط برخی فروشندگان، متاسفانه یک حرکت خزنده ضد فرهنگی شکل بگیرد.

اگر در هنگام خرید برخی البسه دقت کرده باشید با یک نوع تبلیغات و نوشته‌های مستهجن و غیر متعارف مواجه می‌شوید که همه به این منظور است تا خریدار را ترغیب به خریدن نماید. در حالی که در بازارهای سنتی چنین چیزی وجود ندارد و یا به ندرت یافت می‌شود. در این زمینه یکی از مواردی که عمدتا به نوعی حیازدایی دامن می‌زند و در ترویج پوشش‌های غیر متعارف موثر است، مانکن‌های موجود در ویترین مغازه‌های بازارهای جدید است. از آرایش و مدل‌های عجیب موی این مانکن‌ها گرفته تا پوشش آنها، کاملا عیان است که آنها هیچ تعلقی به پوشش شرعی و متعارف ما ندارند. عموما لباس‌هایی برای این مانکن ها انتخاب می‌شود که نه تنها برای فضای عمومی که بعضا برای مکان‌های خاص هم مناسب نیستند. این گونه لباس‌ها که عمدتا لباس‌های مجلسی زنانه هستند، در واقع هیچ نشانی از مجلسی بودن ندارند بلکه دقیقا مروج فرهنگ برهنگی هستند. حال فرض کنید این البسه که حتی برای مجالس خصوصی زنانه هم قبح دارد، در معرض دید عموم قرار گیرد.

مطلب در این باره زیاد است اما در ادامه نکاتی به طور خلاصه ذکر می‌شود: 1-مبنای خرید و فروش در بازارهای جدید نه بر اساس نیازهای اساسی که بر مبنای نیازهای کاذب و یا حتی تولید نیازهای کاذب می‌باشد. 2-در بازار جدید برای ترویج محصول و بالابردن سطح فروش و در نتیجه سود بالا، اقدامات خاصی انجام می‌شود که اصالت مارک و ترویج مدگرایی از نمونه‌های آن است. 3-بازارهای سنتی عمدتا حول مساجد شکل می‌گیرند ولی در بازارهای جدید چنین مسئله ای دغدغه نمی‌باشد.

ارسال نظر

اخبار استان
آرشیو
اخبار کشور
آرشیو